Κτήμα Λειβαδιώτη
Παραδοσιακό οινοποιείο σε 110 στρέμματα όπου φιλοξενούνται οκτώ ελληνικές ποικιλίες κρασιών
Κάθε φορά που θα γίνεται κόκκινο το κουμπί του κάθε χωριού και θα είναι έτοιμο για περιήγηση! Πατήστε το και καλό σας ταξίδι…
Άπειρα βράδια καλοκαιριού στην πλατεία με εξαιρετικό φαγητό, πραγματικά παντού, και χορό ειδικά τις Παρασκευές του καλοκαιριού! Εδώ οι άνθρωποι είναι ντόμπροι, γνήσιοι, ανυπότακτοι μεν, μονιασμένοι δε.
Μία με δύο φορές την εβδομάδα, από κοινού, μισθώνουν ορχήστρα και το γλέντι στη κεντρική πλατεία στήνεται τρικούβερτο! οι κάτοικοι συναινούν και συμμετέχουν σε αυτό το βδομαδιάτικο πανηγύρι και η πλατεία σφύζει από ζωή όλη την τουριστική σεζόν! Τους καλοκαιρινούς μήνες, αν έρθει κάποιος εδώ, φρόνιμο είναι να παρκάρει το όχημά του στο δημοτικό πάρκινγκ, λίγα μέτρα μακριά από την πλατεία και κοντά στο δημοτικό σχολείο, για να αποφύγει τη δυσκολία στάθμευσης μέσα στο χωριό.
Σε όποιο μαγαζί κι αν καθίσεις, είτε στον “Τάπα”, με τις υπέροχες πίτσες και μακαρονάδες, αφού ο Κώστας σπούδαζε στην Ιταλία και έτσι “σπούδασε” και τα μυστικά της γνήσιας ιταλικής κουζίνας (εξαιρετική μακαρονάδα αλά βότκα και ό,τι άλλο σε ιταλικό τραβάει η όρεξή σου) είτε απέναντι στον Βαλάντη, στην πιτσαρία “Γαρδένια”, επίσης στις δύο ταβέρνες της πλατείας, με εξαιρετικό φαγητό, είτε στα δύο μπαράκια που υπάρχουν εδώ, θα μείνεις σίγουρα ευχαριστημένος από όλες τις απόψεις: γαστρονομικές και ψυχαγωγικές: το συντριβάνι στη μέση και ο χορός γύρω από αυτό καλά κρατεί, τραπεζάκια έξω και το οπτικό πεδίο δυνατό! όπως παλιά…
Αυτή τη φορά δεν ήρθαμε, ως συνήθως ,για γλέντι στην πλατεία, αλλά για να περπατήσουμε στο χωριό του Αγίου Νικολάου και να αποτυπώσουμε στο χαρτί και στο φωτογραφικό μας φακό τις ομορφιές του!
Η παιδική μου φίλη Τασούλα, που μένει χρόνια εδώ, ανάλαβε να μας ξεναγήσει σε έναν τόπο με όμορφους ανθρώπους και μεγάλο φυσικό κάλλος. Αν ο καιρός το επέτρεπε ο Μελέτης, ο άντρας της, θα μας είχε πάει σε πολλά ξωκλήσια και βουνοκορφές, αλλά έχει βρέξει πολύ τις τελευταίες μέρες και δεν θα το επιχειρήσουμε.
Με τη σειρά μου λοιπόν θα σας κάνω ξενάγηση , με την καλύτερη παρέα ,σ΄ αυτό το κεφαλοχώρι του δήμου Σιθωνίας, από άκρη σε άκρη.
Eσείς μένει να αποφασίσετε αν θα έρθετε αυθημερόν ή θα αν θα το προτιμήσετε για πολυήμερες διακοπές και όχι μόνο καλοκαιριού, γιατί το χωριό έχει ζωή καί το χειμώνα και έχει να προσφέρει πέρα από γαλήνη και απέραντη ομορφιά και βραδινή διασκέδαση, αφού οι άνθρωποι εδώ εκτός από δουλευτάρηδες είναι και πολύ γλεντζέδες!
Η πλατεία λοιπόν, από όπου σας ξεκίνησα κι εγώ αποτέλεσε τον σταθμό εκκίνησης της περιήγησής μας!
Πρώτα ανάψαμε το κεράκι μας στην Αγία Παρασκευή (η χαρά μου ήταν μεγάλη όταν έμαθα ότι εδώ οι εκκλησιές και τα ξωκλήσια παραμένουν ξεκλείδωτες για τους πιστούς συνέχεια, εκτός από 2-3 μήνες του καλοκαιριού που οι επισκέπτες στο χωριό είναι εκατοντάδες καθημερινά , οπότε εκεί ο έλεγχος είναι αδύνατος…) έξω βρίσκεται το ηρώον «των πεσόντων περί πάτρης» και κάθε χρόνο στις 25, αποβραδίς, και στις 26 Ιουλίου ανήμερα ο αυλόγυρος γεμίζει από πλήθη πιστών που τιμούν τη μνήμη της Αγίας.
Το πανηγύρι, βέβαια, στήνεται με ολονύκτιο γλέντι στην πλατεία και στα κέντρα διασκέδασης του χωριού!
Μετά την ανάταση ψυχής τι λέτε; «πάμε πλατεία»;
Πίνουμε το πρώτο καφεδάκι μας λοιπόν στο καφέ «Αγορά» στην πλατεία, συζητώντας το πρόγραμμά μας, ο κόσμος μας χαιρετάει(αυτή η αμεσότητα στα περισσότερα χωριά του νομού είναι απερίγραπτη)ο, για χρόνια αντιπρόεδρος του χωριού, κύριος Κανάκης Χρήστος, περνώντας, μας καλωσορίζει και μας δίνει πρόσθετες πληροφορίες για τα σημεία ενδιαφέροντος του χωριού!
Άγιος Νικόλαος λοιπόν, ένα ντόπιο χωριό, που αριθμεί περίπου 2000 κατοίκους σήμερα, σε υψόμετρο 90 μέτρα μόλις από τη θάλασσα, 9 χιλιόμετρα μετά τη Νικήτη, στο στένωμα του ποδιού της Σιθωνίας και μία τεράστια έκταση γης, που πραγματικά εξεπλάγην όταν έμαθα τα σύνορα του δημοτικού διαμερίσματος, που όπως μας διευκρίνισε ο κύριος Χρήστος,ο αντιπρόεδρος, ξεκινούν λίγο έξω από τη Νικήτη, περιλαμβάνουν όλες τις πλαγιές, φτάνοντας ως έξω από το Μεταγγίτσι!
Όσο για την ακτογραμμή; τεράστια επίσης! λίγο πριν τη Γαλήνη, πριν τη μικρή παραλία Μεταγγιτσίου, εκεί που είναι η περιοχή “Γεροντοκόρες” μέχρι τον Κοκαλά και μέχρι το κάμπινγκ Αρμενιστή λίγα μόλις χλμ έξω από την Σάρτη! (για αυτό και θα κάνω ένα μικρό αφιέρωμα στις όμορφες αυτές ακτές που ανήκουν, γεωγραφικά, στο δημοτικό διαμέρισμα του Αγίου Νικολάου σε άλλη «γωνιά» του site).
Το χωριό απέχει 40 χιλιόμετρα από τον Πολύγυρο, 100 από τη Θεσσαλονίκη, 14 από τη Βουρβουρού και μόλις 2,5 χλμ από τον Όρμο Παναγιάς, όπου με το καραβάκι κάποιος μπορεί να κάνει το γύρο του Αγίου Όρους.
Ο Άγιος Νικόλαος προήλθε από τη συνένωση δύο μεγάλων οικισμών και άλλων, μικρότερων, διάσπαρτων στα δάση ,καλά κρυμμένων από τους πειρατές. Ο ορεινός οικισμός του Αγίου Γεωργίου, με ντόπιους κατοίκους που κατοικούσαν σε δύσβατη και βραχώδη περιοχή, δυτικά του σημερινού χωριού, προφυλαγμένοι από τους πειρατές, αλλά και απάτητη περιοχή από τους Τούρκους.
Ο δεύτερος οικισμός ήταν πάροικοι της μονής του Αγίου Νικολάου του Χρυσοκαμάρου, Μετόχι της μονής Ξενοφώντος του Αγίου Όρους ,που βρισκόταν στην περιοχή,”Πύργος”. Η μονή ήταν κτισμένη πάνω στα ερείπια της ακρόπολης της αρχαίας Σίγγου, μιας σπουδαίας πόλης και το όνομά της δόθηκε στον κόλπο ανάμεσα Σιθωνία και Αγίου Όρους, (Συγγιτικός κόλπος, που τα τελευταία χρόνια μετονομάστηκε σε κόλπο του Αγίου Όρους) Οι άνθρωποι κι εδώ μην αντέχοντας την πειρατεία μετοίκησαν στα ενδότερα.
Πάνω εκεί λοιπόν, στο λόφο Βέτρυνο, βρέθηκαν ίχνη προϊστορικών οικισμών που δυστυχώς οι ανασκαφές υπήρξαν περιορισμένες, καθώς και η προσπάθεια αναστηλώσεων.
Ο Πύργος ή Μυτάρι κατοικούνταν από το 2000 π.Χ. και καταστράφηκε από το μένος του βασιλιά της Μακεδονίας Φιλίππου. Οι “αφεντάδες”, όπως χαρακτηριστικά γράφει στο βιβλίο του το «Ακρόπωρο» ο κ. Δημήτρης Αγγ.Σμάγας, έτσι αυτοαποκαλούνταν οι κάτοικοι του οικισμού του Αγίου Γεωργίου, όταν συνενώθηκαν στο νέο χώρο, εκεί που βρίσκεται το σημερινό χωριό(γύρω στον 15ο αιώνα) «δέχτηκαν» την ονομασία Άγιος Νικόλαος, του προστάτη των θαλασσινών, με τον όρο ότι πολιούχος Άγιος του χωριού θα ήταν ο Άγιος Γεώργιος και έτσι η κεντρική τους εκκλησία, που βρίσκεται λίγα μέτρα από την πλατεία, πανηγυρίζει του Αγίου Γεωργίου!
Ο πληθυσμός του Αγίου Νικολάου αυξήθηκε, όταν ήρθαν να προστεθούν πολλοί Μανιάτες πρόσφυγες που επέλεξαν μόνοι τους το δρόμο της προσφυγιάς, όταν οι Τούρκοι νίκησαν τους Ενετούς…
Στον παλιό οικισμό του Αγίου Γεωργίου εντοπίστηκαν θολωτοί κεραμοσκεπείς παλαιοχριστιανικοί τάφοι, οι οποίοι είναι δίδυμοι, όρθιοι τάφοι (δύο τάφοι σε ένα οίκημα)!
Οι σημερινοί κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία, την καλλιέργεια της ελιάς κυρίως, την αλιεία, την κτηνοτροφία, τη μελισσοκομία και φυσικά με τον τουρισμό. Στο χωριό υπάρχει Κέντρο Υγείας, Αστυνομικό τμήμα,η γνωστή για την εθελοντική δράση της ομάδα πυροπροστασίας ΟΠΕΑΝ, δραστήριοι σύλλογοι: Γυναικών και πολιτιστικός σύλλογος “η Βουρβουρού”, αθλητικός σύλλογος…
…κάπου εδώ μας αφήνει για λίγο η Τασούλα να περπατήσουμε και να φωτογραφίσουμε τα πλακόστρωτα στενά, τα σπίτια, που τα περισσότερα είναι καλοσυντηρημένα, σπάνιας αρχιτεκτονικής ομορφιάς αρχοντικά!
Κάνουμε μία στάση απέναντι στο κομμωτήριο του Κυριάκου, για να κάνουμε «μαλλί», λίγο κους κους και να πάρουμε και λοιπές πληροφορίες για το χωριό!
(Το τερπνόν μετά του ωφελίμου).
Ακριβώς απέναντι, σε ένα υπέροχο αρχοντικό σπίτι, βρίσκεται το Λαογραφικό Μουσείο και τα γραφεία των συλλόγων.
Εδώ πρέπει να αναφέρω επίσης ότι περιδιαβαίνοντας το χωριό κάποιος θα δει κι άλλα ουζερί, κρεπερί και ταβερνάκια στα στενά σοκάκια του, όπως επίσης τα δύο καφέ μπαρ: το «Stellian», που κι εδώ θα ακούσετε ωραίες live μουσικές τα ΣΚ, και το «Art», ακριβώς δίπλα, του Δημήτρη (παιδί ξαδέρφης) νεολαιΐστικο μπαράκι με ωραίες μουσικές, που φυσικά θα τις συνοδέψετε με τοπικό οίνο κτήματος Λεβαδειώτη!
Λίγο μετά την διασταύρωση, δεξιά μπαίνοντας στο χωριό εμείς πήραμε το δεύτερο καφεδάκι μας από το”Coffee and More” του Γιάννη και φύγαμε για το ξωκλήσι της Αγίας Μαρίνας.
Εδώ έρχεσαι και με τα πόδια, είναι μία όμορφη διαδρομή μόλις 500 μέτρα από την Αγία Παρασκευή. Το εκκλησάκι στην κορυφή του λόφου αγναντεύει την ομορφιά της φύσης και περιμένει να λειτουργηθεί στη μνήμη της Αγίας.
Απέναντι από την Αγία Μαρίνα βρίσκεται η πεντάκρουνη βρύση της Τσέσμας, από το 1564,άριστα συντηρημένη να θυμίζει παλιές καλές εποχές…η συνέχεια του δρόμου οδηγεί δυτικά, στον παλιό οικισμό του Αγίου Γεωργίου με τα απομεινάρια των τάφων και την παλιοκλησσιά που περιμένει καρτερικά να τελεστεί το πανηγύρι του Αη Γιώργη. Το πανηγύρι του λόφου, με ορχήστρες και φαγοπότι και όλα τα εκκλησιαστικά δέοντα!
Η επόμενη στάση μας ήταν στο δρόμο που βγάζει έξω από το χωριό. Λίγο μετά το δημοτικό πάρκινγκ,σε ένα σταυροδρόμι συναντάει ο επισκέπτης τα δύο αιωνόβια πουρνάρια και το εκκλησάκι του Σταυρού.
Επίσης ως εδώ κάποιος μπορεί να έρθει με τα πόδια, για να δει μία άλλη οπτική του χωριού, πιο μοντέρνα και με πανοραμική θέα στον Άγιο Νικόλαο.
Απέναντι στο λοφάκι, ο Άη Γιάννης ο Πρόδρομος, που περιμένει καρτερικά τη λιτάνευση των εικόνων, που γίνεται του Αγίου Γεωργίου, την τρίτη μέρα του Πάσχα, κάθε χρόνο. Εδώ στο εκκλησάκι σταματούν τα εικονίσματα και ο σύλλογος έχει φροντίσει να προσφερθούν κόκκινα αυγά, τυρί, ψωμί και κρασί!
Παίρνουν έτσι δύναμη να συνεχίσουν οι εικονοφόροι τη μεγάλη λιτανεία. Ένα έθιμο από την εποχή της Τουρκοκρατίας, μία ξεχωριστή λιτανεία που έφτανε έως το εκκλησάκι των Αγίων Θεοδώρων στον όρμο Παναγίας! Εκεί αράδιαζαν στα πεζούλια τις εικόνες και έτσι είχαν την ευκαιρία να ανταλλάξουν, κάτω στη μύτη των Τούρκων, τα σχέδιά τους για τον ξεσηκωμό και την επανάσταση του γένους…σήμερα γίνεται η λιτανεία, αλλά η διαδρομή είναι πολύ μικρότερη.
Αυτόν τον ίδιο δρόμο, κοφτά, πήραμε κι εμείς με το όχημά μας και την πολύτιμη ξεναγό πάντα μαζί μας την και βγήκαμε στην παραλία της Τρανής Αμμούδας, με τα γαλαζοπράσινα νερά και το βλέμμα να φτάνει ως τα Πυργαδίκια και την Αμμουλιανή! Όλη η παραθαλάσσια αυτή περιοχή είναι γνωστή με το όνομα Λιβροχιό και το καλοκαίρι κατακλύζεται από κόσμο, αποτελώντας πλέον ένα από το ωραιότερα τουριστικά θέρετρα!
Ανεβήκαμε το λοφάκι και κατηφορίζοντας βρεθήκαμε στην παραλία του Πύργου, φωτογραφίσαμε τα απομεινάρια μιας άλλης εποχής, ατενίσαμε τον Συγγιτικό κόλπο και την ήσυχη παραλία Σκοινιά, στο πίσω μέρος του λόφου και εδώ αποχαιρετήσαμε την ξεναγό μας και το όμορφο χωριό του Αγίου,με τους φιλόξενους και ζεστούς ανθρώπους του.
Πάρα πολλά καταλύματα για διαμονή ,για όλα τα γούστα και για όλα τα βαλάντια, πολλά πανέμορφα σπιτάκια θα βρείτε σε γνωστές πλατφόρμες διαμονής μέσα και έξω από το χωριό, ξενοδοχεία, διαμερίσματα κοκ .οι επιλογές δικές σας, ανάλογα με την τσέπη σας, βεβαίως βεβαίως!
Τελειώνοντας να επισημάνω και τις εκδηλώσεις που γίνονται στην πλατεία. Την Κυριακή της Αποκριάς, με άρματα, ορχήστρες, μασκαρέματα και κόκκινο κρασί να ρέει άφθονο, αφού το χωριό φημίζεται για το κρασί και το τσίπουρο.
Το πρώτο Σάββατο της Σαρακοστής το πανηγύρι των Αγίων Θεοδώρων στον Όρμο κατέχει ξεχωριστή θέση, με πολλές μερίδες, από ένα ιδιαίτερο κουρμπάνι με χταπόδι, να μοιράζεται στους παρευρισκόμενους!
Θα κλείσω το οδοιπορικό μου στον Άγιο Νικόλαο με ένα μπράβο για την δράση των συλλόγων για την Αιμοδοσία εδώ! για να μην ξεχνάμε τον συνάνθρωπο που έχει ανάγκη από αίμα…καλά να περάσετε λοιπόν στον Άγιο Νικόλαο Χαλκιδικής.
Δημοτικό διαμέρισμα 2375031324
Κέντρο Υγείας 2375031789
Αστυνομικό τμήμα 2375032410
Λαογραφικό μουσείο 2375031913
Κάθε φορά που θα γίνεται κόκκινο το κουμπί του κάθε χωριού και θα είναι έτοιμο για περιήγηση! Πατήστε το και καλό σας ταξίδι…
Τα κείμενα και οι φωτογραφίες του παρόντος ιστότοπου, είναι ιδιοκτησία του halkidikiportal.gr. Αντιγραφή κειμένων και φωτογραφιών απαγορεύεται ρητά χωρίς τη γραπτή συγκατάθεση του διαχειριστή/ιδιοκτήτη του παρόντος.
Επιτρέπεται η χρησιμοποίησή τους, εφόσον γίνεται ρητή αναφορά της πηγής, με σύνδεσμο (link) προς το χρησιμοποιούμενο άρθρο.
Θέλουμε ο επισκέπτης στο σπίτι μας (τη Χαλκιδική) να αισθανθεί σαν το σπίτι του. Nα του παρέχουμε όλες τις ανέσεις ώστε να χαλαρώσει, να διασκεδάσει, να ταξιδέψει, να γευτεί τοπικά προϊόντα και φεύγοντας να έχει ήδη προγραμματίσει το επόμενο ταξίδι του σε ένα άλλο μέρος του Νομού μας!
Παραδοσιακό οινοποιείο σε 110 στρέμματα όπου φιλοξενούνται οκτώ ελληνικές ποικιλίες κρασιών
Αν το ταξίδι ήταν γεύση, αυτή είναι μία: Μπύρα Μεθιά η παραδοσιακή ελληνική μπύρα Χαλκιδικής
Βιολογικά μέλια – Μέλι καστανιάς, μέλι κουμαριάς, ελάτης και θυμαρίσιο Αγίου Όρους
Παραδοσιακό οικογενειακό ελαιοτριβείο. Χρυσό βραβείο το 2018 για το liocladi gold έξτρα παρθένο ελαιόλαδο.
Ελαιοπαραγωγός με 6.500 ελαιόδενδρα βραβευμένος για τη μαύρη αφυδατωμένη ελιά